by จรัล มโนเพ็ชร
โอ่โอ นกน้อย ๆ เจ้าจะบินวันนี้หรือ เกรงจะไปไม่พ้นมือ ของคนบาป
หัวใจหยาบ ใจหิน โอ่โอ นกน้อย ๆ กระพือปีกลองจะเหินบิน
ไม่กลัวจะตกลงมาคลุกดิน หรือไรเจ้า หรือรังเก่ามันไม่ดี
เกิดมาเป็นนกก็ต้องบิน เพื่อการหากินและศักดิ์ศรี
อ่อนวัยจำเป็นจะต้องมี นกใหญ่คอยสอน
เจ้ายังเด็กนักถ้าหักโหม ท่ามกลางฝนลมจะเปียกปอน
อยู่รังฟังคำอย่าแง่งอน โตก่อนจึงค่อยบิน
เด็กเอย นิ้วน้อย ๆ ยามจะกินยังต้องดู
ยามจะนอน ยังอุ้มชู แล้วใครเล่า ทิ้งตัวเจ้าเอาไว้
เด็กเอย เท้าน้อย ๆ จะยืนจะเดินเคียงข้างใคร
จะเดินได้ถูกทาง หรือหลงไป ละเลยล่วง หาคนห่วงยังไม่มี
เกิดมาเป็นคนไม่ใช่หิน ต้องนอนต้องกินไม่อาจหนี
อ่อนวัยจำเป็นจะต้องมี คนใหญ่คอยสอน
เจ้ายังเด็กนัก ถ้าหักโหม ท่ามกลางฝนลม จะเปียกปอน
ผิดอยู่ที่ใครตัดรอน วันก่อนเป็นลูกใคร
โอ่โอ นกน้อย ๆ กระพือปีกลองจะเหินบิน
ไม่กลัวจะตกลงมาคลุกดิน
หรือไรเจ้า หรือรังเก่ามันไม่ดี หรือไรเจ้า หรือรังเก่ามันไม่ดี…
